Peygamberimiz sallallâhu aleyhi ve sellem Ashâb’ına bir hutbe îrad etti.
Önce hamd-ü senâ etti sonra da bâzı öğütlerde bulunduktan sonra şöyle buyurdu: “Ey insanlar! Dikkat ediniz. Ben ancak sizin gibi bir beşerim. Rabbimin elçisi gelip de ona icâbet edeceğim zaman (vefâtım) yaklaşmış bulunuyor. Ben size iki ağırlık bırakıyorum: Bunun birincisi nûr ve hidâyet kaynağı olan Allah’ın kitâbıdır. Allâh’ın kitâbını alınız ve ona sımsıkı sarılınız.” buyurdu.
Ve akabinde de Kur’ân’ın okunup anlaşılmasını teşvik etti. Sonra da ikinci ağırlık için, size ehl-i beytimi bırakıyorum. Ehl-i Beytim hakkında size Allâh’ı hatırlatıyorum.” dedi.
“Ey insanlar!” ifâdesi Kur’ân’da en çok geçen hitap şekillerindendir. Aynı ifâde hadislerde de geçer. Bu hitap şekillerinde ve bunlardan sonra gelen ifâdelerde evrensel ve çok önemli mesajlar vardır. Bütün dünya insanlarına pek mühim dersler ve ilâhî mesajlar vardır.
Yukarıdaki hadîs de zaten, “Elâ eyyühennas!” diye başlıyor. “Elâ” “Dikkat! dikkat! dikkat ediniz, çok çok önemli!” demektir.
Hadiste Kur’ân’ın anlaşılmasına teşvik yapıldıktan hemen sonra ehl-i Beytine dikkat çekilmiştir. Çünkü Abdülkâdir Geylâni, Rifâi, Bediüzzaman hazretleri ve İmam Gazâlî vs. gibi büyük âlimler Ehl-i Beyt âlimleridir. Bu Ehl-i Beyt âlimleri ve müfessirleri; Kur’ân’ın anlaşılması ve şerhi için büyük emek sarf etmişlerdir. Çok çile çekerek îmânî tefsirler yazmışlardır.
İşte Ehl-i Beyt ulemâsına dikkat çekmek için sevgili nebîmiz: “Size ehl-i Beytimi bırakıyorum. Ehl-i Beytim hakkında size Allâh’ı hatırlatıyorum.” demiştir.
Çünkü Ehl-i Beyt uleması; Kur’ân’ın ve sünnetin korunmasında, tebliğinde, tebşîrinde, te’vîlinde, hıfzında, yayılmasında, yaşanmasında, neşrinde ve şerhinde vazifelidirler.
Îman, ihlâs, istikâmet, Kurân ve sünnet üzere kalınız.