“Yumuşama – normalleşme”den dem vururken partili Cumhurbaşkanı’nın yeniden muhalefete bir yığın tahkir ve tahrikle “kutuplaştırma siyaseti”ne dönmesi, ekonomik çöküşten dış politikaya her alanda iflasın siyasi tehevvürü olarak açığa çıkıyor.
Cumhurbaşkanı’nın bu denli sert söylemlerle yeniden “fabrika ayarları”na dönmesi öncelikle önüne gelen anketlerde partisinin yüzde 30’lardan daha da aşağıya düşüp irtifa kaybının sürdüğüne bağlanıyor.
Aylardır “yeni anayasa” perdesinde dördüncü kez aday olması, “yüzde 40’la seçilmesi, “yarı başkanlık” gibi taktiklerle “Cumhurbaşkanı olarak kalma” ve “ömür boyu iktidar koltuğunda kalma”nın zeminini hazırlama tuzaklı kumpaslar da tutmayınca kışkırtıcı agresif “menfi siyaset”e çark edildiği görülüyor.
Kısacası “tek kişilik otoriter rejim”de iktidardakiler hiçbir kriter ve kural tanımıyor.
KAMPLAŞTIRIP KUTUPLAŞTIRMAYLA
Belli ki sıkışan siyasi iktidarın iç ve dış siyasette söyleyeceği sözü kalmamış. Cumhurbaşkanı artık gündemi belirleyemiyor, durumu toparlayamıyor. Hamaset de artık kâr etmiyor, “oyun” kuramıyor.
Diğer yandan “Sinan Ateş cinayeti davası”, “Kavala’nın şahsında Gezi davası” ile yerli – yabancı mafya ve çetelerle mücadele benzeri siyaseten itibar kaybına uğratan birçok hususta ortağı MHP ile çıkmazda, “yüzük ve dosya gösterimi” benzeri “mesajlar”la tehditlerle karşı karşıya kaldığı belirtiliyor.
Özetle, “iktidar cephesi” tam bir tükenmişlik sendromunda; bundandır ki oy erimesine karşı en azından kalan oylarını tutmak hesâbıyla kışkırtıcı gündemler ortaya atıyor.
Fos çıkan “kamuda tasarruf paketi”nin ardından “yeni vergi paketi”yle de enflasyonun düşeceği kanaat ve güveni halka verilemediğinden bu kez tartışmalı “sokak hayvanları yasası”nı inadına apar topar parlamentodan geçirmekle iktidarla muhalefet arasında toplumu kamplaştırıp kutuplaştıran “tahrik siyaseti”ne başvuruyor.
ÇIRPINIŞLAR BOŞUNA…
Özellikle emekli maaşları ile asgari ücret olmak üzere hiçbir alanda olumlu adım atamadığından çoğu iktidar belediyelerinin yıllardır ödemeyip faizleriyle biriktirdikleri, ölçüsüz harcamalarla, son güne, hatta son saate kadar milyarlık yandaşlara peşkeş çekilen milyarlık ihalelerle, yüzde sekseni belediye şirketlerine ait olan başta SGK borçları olmak üzere 96 milyarı bulduğu bildirilen borç batağını muhalefet belediyelerine yükleme şantajını savuruyor.
Yıllardır başta metro olmak üzere kredisi temin edilmiş hizmet projeleri Cumhurbaşkanlığında, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nda ve İller Bankası’nda onaylanmayıp bekletilen muhalefet belediyelerini “başarısız kılmak” uğruna her türlü komploya tevessül ediliyor.
Başta “beşli çete” olmak üzere iktidara iliştirilmiş dolar garantili holdinglerin vergi borçları silinip, kredi ve teşvikler verilmesine karşı, Sayıştay raporlarıyla “mevzuat engeli” var denilerek yılladır tahsil edilmeyen borçların birden tahsiline yöneliyor.
Cumhurbaşkanı’nın “öyle 25 kuruşa simit yok” çıkışıyla muhalefet belediyelerinin gelirlerine el koyup kaynaklarını tüketmek, ellerini kollarını bağlamak, sosyal hizmetleri, destek ve yardımları yapamaz hale getirmek.
Ne var ki bütün bu canhıraş çırpınışların da işe yaramayacağı ortada; zira “yolun sonu görünüyor…”